غرائزى را كه سبب مىشد بشر جهان هستى را مانند انگشتان دست خود به فرمانبرى و تسخير بكشاند ، شناخت ، اين موجود و توانايىهايش را باور كرد . امام ( ع ) انسان را در اين چارچوب مىبيند : « الإنسان يشارك السبع الشداد . » « 1 » انسان شريك هفت آسمان خواهد بود . معنى اين سخن آن است كه توان خدادادى انسان در مرز وضع فعلى وى نخواهد ايستاد ، بلكه از آن فراتر رفته و به مراتبى از بزرگى و ارج خواهد رسيد كه با ماه و زهره و مريخ و ديگر سيارات همراه خواهد شد . امام ( ع ) بدين مختصر بسنده نكرده و نمونه‌هايى از پيشرفت و ترقى بشر را برمىشمارد . امام بر زبان نواده‌اش امام جعفر صادق ( ع ) مىفرمايد : زمانى خواهد آمد كه مردم مشرق ، مردم مغرب را خواهند ديد و سخنانشان را خواهند شنيد « 2 » ، كه اشاره به راديو و تلويزيون است . همچنين با اشاره به پيشرفت دانش در زمينه كشاورزى فرموده است : انسان ميوه تابستان را در زمستان خواهد خورد و درخت سالى دو بار بر خواهد داد و يك پيمانه صد پيمانه توليد كند . در زمينه حمل‌ونقل مىفرمايد : سال مانند ماه و ماه مانند هفته و هفته مانند روز و روز مانند يك ساعت خواهد شد . و فرمود : از دانشمندان كسانى خواهند بود كه دانش خود را در اختيار ثروتمندان و بلند مرتبگان قرار خواهند داد ، و اين دقيقا بر دانشمندان اين روزگار صدق مىكند كه بنيادهاى خانوادگى و انحصارى اين گونه آنان را به بردگى گرفته كه به بخشى از آن شركت‌ها تبديل شده‌اند . و باز امام ( ع ) فرمود : روزى و آبادى به اندازه خاك فراوان خواهد شد و روزىهاى مردم مساوى شود و همگى به خوشى و امنيت روزگار بگذرانند . نه

--> ( 1 ) - مناقب آل ابى طالب : 1 / 327 ، غرر الحكم " 5885 ، ينابيع الموده : 1 / 211 . ( 2 ) - بحار الانوار : 52 / 391 ، مستدرك سفينه البحار : 1 / 360 .